×

‘Het is niet anders, we moeten door’

23 december 2019
Categorie: Chirurgie, Patiëntenverhalen

Als Petra van Heugten geen geboren optimist zou zijn, was ze allang ingestort. Bijna twee jaar geleden werd ze geveld door een bloedvergiftiging als gevolg van een bacteriële infectie aan haar voet. Om haar leven veilig te stellen, moest de chirurg in SJG Weert haar onderbeen amputeren. Hoe onzeker de medische vooruitzichten ook zijn, de Grathemse heeft het leven lief.

Het is alweer vijftien jaar geleden, zo realiseert ze zich. Petra gaat naar de huisarts omdat ze al wekenlang moeite heeft met lopen. De foto’s die in het ziekenhuis worden gemaakt, wijzen uit dat haar linkervoet op drie plaatsen is gebroken. “Ik had er niks van gevoeld. Tot op de dag van vandaag heb ik geen idee hoe die breuken zijn veroorzaakt.”

Petra van Heugten heeft neuropathie, een aandoening van de zenuwen die ervoor zorgt dat de armen en benen geleidelijk aan gevoelloos worden. Daarbij is ze diabetespatiënt. Die combinatie is - zacht uitgedrukt – nogal onhandig en brengt medische risico’s met zich mee. “Als ik mijn benen ergens aan stoot, voel ik dat niet. Ik loop blauwe plekken en wondjes op zonder dat ik het merk. Mijn suikerziekte zorgt er bovendien voor dat wondjes heel moeizaam genezen.”

Ziekenhuisopname
Eind 2017 ontdekt Petra een minuscuul wondje onder haar hak. Ze schenkt er op dat moment weinig aandacht aan, ze heeft wel voor hetere vuren gestaan. Maar het vlekje geneest niet, wordt groter en groter en raakt geïnfecteerd. Dan gaat het snel. Met ruim veertig graden koorts wordt Petra begin februari naar de eerste hulp gebracht. Omdat de wond zwart begint te kleuren, zit er nog maar één ding op. De voet moet tot aan de enkel worden geamputeerd. Het blijkt niet afdoende, de bacterie heeft zich al verspreid. Vijf dagen later volgt een tweede amputatie, dit keer tot onder de knie. Petra blijft er opmerkelijk rustig onder. “Ik was te ziek om me zorgen te maken. Daarbij had het ook geen zin om me te verzetten. Het been moest eraf, anders zou ik het niet overleven”, zo blikt de geboren Nederweertse nuchter terug.

Revalidatie
Enkele weken later, als de wond goed genezen is, start ze met revalideren. Een klinische revalidatie van drie weken in verpleeghuis St. Martinus, gevolgd door nog eens tientallen bezoeken aan de polikliniek van Libra Revalidatie. “Ik moest opnieuw leren lopen. Dat viel nog niet mee. Probeer maar eens te huppen op een gevoelloos been. Gelukkig kreeg ik dat voorjaar een prothese. En een speciale beugel ter ondersteuning van mijn andere been. Daardoor sta ik veel steviger op de grond. De kleine stukjes in huis kan ik zelfstandig lopen. Voor de grotere afstanden gebruik ik de rolstoel.”

Voetenspreekuur
Om nieuwe complicaties te voorkomen gaat Petra voor controle regelmatig naar het diabetische voetenspreekuur in SJG Weert waar alle betrokken disciplines zoals de vaatchirurg en revalidatiearts samen rond de patiënt staan. “Bij de gipsverbandmeester ben ik kind aan huis. Als ik een wondje ontdek aan mijn been, hoef ik maar te bellen. Verder draag ik een orthopedische, op maat gemaakte schoen zodat de voet niet knelt en ik minder snel wondjes krijg. De samenwerking op deze poli is geweldig, dat merk je als patiënt aan alles. De communicatie is goed, er wordt naar je geluisterd.”

Het hoofd omhoog
Petra is realistisch. Ook het gevoel in haar armen wordt steeds minder, merkt ze. “Laatst zat ik met het bord op schoot tv te kijken. Toen ik klaar was met eten, zag ik dat mijn been onder de brandblaren zat.” Hoewel de vooruitzichten weinig rooskleurig zijn, blijft ze positief en heeft ze zelfs nog energie over om haar man te steunen die het er een stuk moeilijker mee heeft. “Het heeft geen zin om achterom te kijken. Ik leef liever bij de dag en richt me op wat ik nog wel kan. Het klinkt misschien gek, maar ik loop nu beter dan ik zonder prothese deed.” Dan lachend: “Het hebben van gevoelloze armen en benen heeft ook z’n voordelen. Hoe hard het in de winter ook vriest, ik krijg het niet koud.”


Gezondheidskrant SJG Weert  • nummer 3  •  december  2019  •  pag. 15

© 2014 SJG Weert | Gerealiseerd door Finetic en Beeldvang