×

19 juni 2018 Vaderdag

19 juni 2018
Categorie: Patiëntenblog Jos Hebben

Vandaag aan de voormiddag van mijn tweede chemokuur heb ik inmiddels ervaren welke invloed de chemo op je lichaam heeft. Een week geleden ging ik als leek dit proces in. Ondanks dat je goed voorbereid bent op de eventuele bijwerkingen merk ik dat dit een hele impact heeft op je lichaam. De afgelopen week heb ik mijn goede, maar ook minder goede dagen gehad.

Het allerbelangrijkste wat ik ervaren heb is luisteren naar je lichaam. Als het nodig is moet je gewoonweg toegeven aan je vermoeidheid. De afgelopen week heb ik twee van deze dagen gehad. Dan kom ik werkelijk tot niets dan alleen maar wat op de bank te hangen. Op de goede dagen probeer ik mijn vrouw wat bij te staan met wat licht huishoudelijk werk. Een rondje wandelen met de hond, of een stukje fietsen, een boodschap doen, maar dan houdt het al snel op. De gedachten dat ik altijd erg actief bezig was in en rondom het huis heb ik al uit mijn hoofd gezet. Lastig, maar de focus bij mij ligt op herstel, en rest komt straks wel.

Momenteel is het niet de chemo waar ik het meeste last van heb, maar mijn blaas. Ik vind het gewoonweg rampzalig, een constante drang naar veelvuldig plassen. Het is bijna een obsessie voor mij aan het worden. Voordat ik ergens naar toe ga heb ik al onderzocht waar ik eventueel naar het toilet kan. Ga ik naar de stad, dan weet ik waar ik terecht kan. Gaan we samen boodschappen doen dan is het eerst een toiletbezoek, snel boodschappen doen, terug en weer naar het toilet. s’ Nachts moet ik er wel een keer of vijf uit. Dit komt mijn nachtrust echt niet ten goede.

De ochtend met Vaderdag voelde ik me hierdoor ook niet zo fit. Ondanks dit ongemak wilde ik er graag op deze dag voor mijn gezin zijn, het is tenslotte Vaderdag. We hadden met de kinderen afgesproken dat ze met z’n allen in de ochtend zouden komen zodat mijn vrouw en ik de middag voor onszelf zouden hebben. Het is altijd heel gezellig als ze hier zijn. Maar dit keer was het toch anders. Normaal met Vaderdag blijven ze met allen avondeten, of bij mooi weer lekker barbecueën. Dit jaar voelde het voor mij als geen echte Vaderdag. Ik was deze dag moe, maar probeerde toch de vader en opa te zijn waarvoor ze kwamen. Mijn vrouw had gezorgd voor iets lekkers voor bij de koffie, en voordat ze naar huis gingen konden ze zich nog tegoed doen aan een grote pan zelfgemaakte soep. Toen de jeugd de deur uit was heb ik me op de bank neergelegd en toegegeven aan mijn vermoeidheid. Dit heeft de hele zondag geduurd. Het was voor mijn gevoel gewoonweg een klote Vaderdag.

Gisteren had ik gelukkig weer een betere dag. Ik ben op de fiets naar het ziekenhuis geweest om bloed te prikken. En gisterenmiddag ben ik een stukje met de hond gaan wandelen. Vanwege mijn hobby als weerfotograaf ga ik eigenlijk nooit de deur uit zonder fototoestel. Ik geniet van de natuur en leg deze vast op foto’s. Zitten er mooie foto’s tussen dan stuur ik deze door naar enkele televisiezenders. Heb je veel geluk dan zenden ze je foto uit in hun weerbericht. Soms komt me deze eer toe. Maar bij het zien van de weerfoto’s op televisie mag ik toch hopen dat mensen niet concluderen dat het goed met me gaat? Zou zomaar kunnen!

Het doet me goed als ik een halfuurtje met de hond kan gaan wandelen. Ik zie het meer als een afleiding om 'iets' te doen en je gedachten te verzetten. Gisteren heb ik contact gezocht met de uroloog over mijn blaasproblemen. Ze zouden me terugbellen, maar tot op heden nog niets vernomen. Ik zal het vanmiddag tijdens de chemo nog maar een keer aan kaarten. Vrijdag a.s. heb ik een kennismakingsgesprek met de uroloog in het Maxima Medisch Centrum in Veldhoven die me straks gaat opereren. Spannend!

© 2014 SJG Weert | Gerealiseerd door Finetic en Beeldvang